می‌نویسم از تو

بر تن ِ باکره‌ی دفتر ِ مشق ِ دلِ من

 آنچه من حسرت آن را دارم

یا که در ذهن نیاید به خیال؛

همه را خواهم گفت...

همه را خواهم گفت:

بر دلِ کودکِ ماه؛

              آرزوی تو و پیشانی ِ تو

همه‌ی لیلی ها؛

              بنده‌ی کفر و مسلمانی ِ تو

بر دلِ آینه ها هم مانده‌ست

              حسرتِ بوسه ی پنهانی ِ تو

می نویسم از تو

تا تن ِ کاغذِ من جا دارد

با تو از حادثه ها خواهم گفت

اشک... این اشک اگر بگذارد

می نویسم همه ی با تو نبودن‌ها را

همهْ حسرت‌ها را

از دل ِ تنگِ خود، این بار ِ گران خواهم رُفت

از نوازش هایِ داغ ِ سر انگشتِ خدا خواهم گفت

گریه...  این گریه اگر بگذارد

همچنان خواهم گفت

همچنان خواهم گفت